Gaur hasi dugu saioa, gimnasioaren espazio osoan zehar banatzean datzan jarduera bat eginez, eta irakasleak modu librean dantzatu behar genuen musika jarri du. Ondoren, pertsona bat aukeratu du jarraitzeko, irakasleak dioen bezala dantzatu behar genuen (energiaz, mozkorrez …)
Jarraian, irakasleak gidatutako erlaxazioa egin dugu. Lurrean etzan gara, eta, azkenean, zapalduak sentitu garen egoera batean pentsatu behar izan dugu, eta bat datorren soinu bat eman. Ondoren, irakasleak bost lagun aukeratu ditu oinetan jarri eta soinua egiten jarraitzeko. Geroago, begiak itxita, gehien identifikatzen ginen soinura jo dugu eta bost talde egin ditugu. Talde bakoitzak hiru eszenaren bidez pentsatu duen pasadizo bat irudikatu du. Emakumearen zapalkuntza bezalako gaiak atera dira, edertasun estandar batzuei jarraitzeagatik, arrazismoa, bullyinga …
Obra horiek egitearen zentzua da konturatzea munduan bidegabekeria asko daudela, batzuetan "normaltzat" jotzen ditugunak baina ez direnak. Horregatik, horiek detektatzen jakin beharko genuke, eta bidegabekeria horien aurrean zerbait egiten.
Zaila da pertsona zapalduaren papera eta zapaltzailearen papera interpretatzea, biak emozioz eta gorputz-adierazpenez, pentsamenduz eta abarrez beteta baitaude.
No hay comentarios:
Publicar un comentario